ΟΣΕ: Υπάλληλοι μετακινούνται, έξοδα εκτοξεύονται, προβλήματα παραμένουν… Παρασκευή, 06 Δεκεμβρίου 2013 20:51

Του Γιάννη Τσίρου: Το «ράβε-ξήλωνε» -λόγω μνημονίου- στον ΟΣΕ έχει φτάσει σε τραγικά επίπεδα. Εργαζόμενοι του Οργανισμού αναγκάζονται να μεταφερθούν από την περιφέρεια στην Αθήνα, προκειμένου να καλύψουν καίριες θέσεις, όπως η φύλαξη ισόπεδων διαβάσεων...


Η -συνήθως- δεκαπενθήμερη μετακίνηση των υπαλλήλων από την περιφέρεια, λύνει μεν τα προβλήματα στην Αθήνα, αλλά δημιουργεί προβλήματα στην περιφέρεια, αφού οι υπάλληλοι που μετακινούνται αφήνουν πίσω και τα κανονικά τους καθήκοντα να τα καλύπτουν λιγότεροι υπάλληλοι που κι αυτοί είναι ήδη ελάχιστοι.

Οι μετακινούμενοι δουλεύουν συνήθως δέκα αντί οκτώ ώρες, για δεκαπέντε ημέρες, σε βάρος των ρεπό τους και διαμένουν σε ξενοδοχεία. Αυτή η λύση ανάγκης φυσικά και επιβαρύνει τον ΟΣΕ με έξοδα διαμονής, διατροφής και εκτός έδρας, βάζοντας τους λογιστές του στο φαύλο κύκλο των περικοπών που καταλήγουν στο τέλος σε παράλογα έξοδα.

Έτσι, όσα κερδίζονται σε αιματηρές περικοπές προσωπικού και δαπανών, κατασπαταλώνται σε έξοδα για λύσεις ανάγκης που μειώνουν την ωφέλεια των μέτρων ανάγκης. Αν υπολογίσει κανείς και την αναστάτωση στην προσωπική ζωή των υπαλλήλων που μετακινούνται, των συναδέλφων τους που μένουν πίσω να καλύπτουν κι αυτοί κενά, προκύπτουν σοβαρά ερωτηματικά για την κατάσταση που επικρατεί. Κατάσταση που βιώνουν καθημερινά και οι πελάτες του Οργανισμού.

Οι μετακινούμενοι εργαζόμενοι προέρχονται συνήθως από την περιοχή της Λάρισας και σε μικρότερο βαθμό από την Πελοπόννησο.

Τα παραπάνω επιβεβαίωσε, μιλώντας Στο ΧΩΝΙ και ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών, Παναγιώτης Παρασκευόπουλος, επισημαίνοντας ότι το βασικό πρόβλημα (σε ότι αφορά και το συγκεκριμένο πρόβλημα και πολλά άλλα) είναι το ότι στον ΟΣΕ δεν έχουν γίνει σημαντικές προσλήψεις από τα μέσα της δεκαετίας του 1990(!!!), ενώ το προσωπικό έχει μειωθεί σημαντικά λόγω συνταξιοδοτήσεων και άλλων αποχωρήσεων που δεν αναπληρώθηκαν ποτέ. Από τότε ως σήμερα, πολλά και διάφορα σχέδια εκπονήθηκαν για τη στρατηγική ανάπτυξης του ΟΣΕ, αλλά κανένα δεν εξέταζε τον τομέα του προσωπικού σε σχέση με τους στόχους και τις εξελίξεις.

Έτσι, υπάλληλοι από την επαρχία καλούνται να μετακινηθούν στην Αθήνα για να επανδρώνουν θέσεις φύλακα ισόπεδων διαβάσεων που ξεπερνούν τις 15, μόνο στα όρια της πόλης. Κι ενώ η ηλεκτροκίνηση και η αυτοματοποίηση και το «κλείσιμο» πολλών παλιότερων διαβάσεων αναμενόταν να ελαφρύνει τα καθήκοντα των υπαλλήλων στις περιοχές που ήδη εφαρμόστηκαν, το αποτέλεσμα είναι κα πάλι η έλλειψη προσωπικού.

«Υπάρχει καταγεγραμμένη ήδη πρόθεση απαξίωσης του Οργανισμού και των τομέων του, εξηγεί ο κ. Παρασκευόπουλος, πολλά χρόνια τώρα, με τελικό σκοπό να δοθούν τα πάντα σε ιδιώτες και μάλιστα σε εταιρείες-μαμούθ του εξωτερικού, μπροστά στις οποίες οι εγχώριες φαντάζουν ...νάνοι-υπεργολάβοι.

Οι σιδηροδρομικοί, δεκαετίες τώρα επιμένουν ότι ο ΟΣΕ ήταν και μπορεί να είναι μοχλός πραγματικής ανάπτυξης, αλλά η τακτική του αργού αλλά σταθερού διαμελισμού συνεχίζεται και τίποτα αυτή τη στιγμή τα όσα θετικά οφείλονται κατά πολύ στη συμπεριφορά του προσωπικού.

Όσον αφορά τους ιδιώτες και τα μικρά σχήματα, θα σας θυμίσω μόνο τα πάμπολλα προβλήματα που έλυσαν οι εργαζόμενοι του ΟΣΕ με ελάχιστο κόστος, ενώ οι ιδιώτες κοστολογούσαν το ίδιο έργο σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ, τα σχέδια και τον προγραμματισμό τους που εγκαταλείπεται μετά από λίγο αφήνοντας πίσω μόνο ανεξήγητα υπέρογκα έξοδα και πολλά άλλα.»
Μέχρι στιγμής, το πρόβλημα των μετακινούμενων αποτελεί θέμα συζήτησης μεταξύ των υπαλλήλων του ΟΣΕ στις περιοχές που μένουν με ακόμη λιγότερο προσωπικό, αλλά και στην Αθήνα Λάρισα και Πελοπόννησο.

Και ως τώρα δεν διαφαίνεται καμία εξέλιξη που θα λύσει το πρόβλημα, αφού κουβέντα για προσλήψεις από την πλευρά της κυβέρνησης, στη σημερινή συγκυρία, είναι σα να περιμένει κανείς να βρέξει ευρώ. Ευτυχώς, δεν υπήρξαν προβλήματα από την καταπόνηση του προσωπικού και στην Αθήνα και στην περιφέρεια. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να συμβαίνει αιώνια, αφού η μόνιμη καταπόνηση έχει δεδομένα αποτελέσματα: κούραση και λάθη.

Ταυτόχρονα, οι οικονομίες που γίνονται από τις περικοπές στο προσωπικό, εξανεμίζονται σε έξοδα για την κάλυψη καθηκόντων με μετακινούμενους υπαλλήλους.

Γιάννης Τσίρος