Ο Κυριάκος, η «κοινωνία των αρίστων» και η βλακεία. (Δεν είναι καθόλου άσχετα αυτά μεταξύ τους) Τρίτη, 08 Αυγούστου 2017 09:03

Το επιχείρημα του Κυριάκου Μητσοτάκη, προκειμένου να πει ΟΧΙ στην κλήρωση για τη σημαία στην Εκτη δημοτικού, είναι ότι μ’ αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση ωθεί τη νεολαία στον τζόγο και στη μοιρολατρεία (ότι τα πάντα είναι θέμα τύχης).

Α! Και ότι ωθεί την κοινωνία στη λογική της ήσσονος προσπάθειας. Μάλιστα…

Το ΧΩΝΙ κρατάει ο ΜΑΝΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΟΣ

Αρα, και όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να προσφέρει φαγητό στους μαθητές (στις περιοχές με τη μεγαλύτερη ανεργία) το έκανε για να ωθήσει τη νεολαία στην παχυσαρκία, σωστά;

Αλλωστε, και το επίδομα ενοικίου (που έδωσε επίσης αυτή η κυβέρνηση στους πιο αδύναμους συμπολίτες μας) έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα υπέρ της ήσσονος προσπάθειας! Σωστά Κυριάκο;

Όμως, τα προηγούμενα δεν είναι τίποτα μπροστά στην κορυφαία απόδειξη όλων, την κυβερνητική απόφαση που έδωσε δωρεάν πρόσβαση στην Υγεία σε 2,5 εκατ. συμπολίτες μας! Εκεί πλέον αποδείχθηκε η πρόθεσή αυτής της κυβέρνησης να ωθήσει το λαό στη λογική της ήσσονος προσπάθειας, στο τζάμπα και στη ζητιανιά. Γιατί έτσι θέλει τους Ελληνες ο Τσίπρας! Τσαμπατζήδες.

Αυτή είναι η αντιπολιτευτική λογική του Προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης (να τον χαιρόμαστε). Όμως, αλήθεια, πού θα φτάσει αυτή η παράνοια; Ποια άλλη βλακεία θα ακούσουμε από δαύτους; Και τελικά… πόσο λίγοι είναι; (Θα το αντιληφθούν στις εκλογές του 2019 το πόσο λίγοι είναι).

Μετά την πετυχημένη έξοδο στις αγορές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλησε να αλλάξει την ατζέντα, και μάλιστα αμέσως! Από την επόμενη, λοιπόν, άρχισε να ζητά εξεταστικές. Θέματα δεν είχε, για αυτό ανέσυρε κάποια παλιά από το συρτάρι του (όπως τη Βαρουφακειάδα και το ταξίδι στη Βενεζουέλα). Όμως, το ξέρει και ο ίδιος… κανένα από αυτά δεν είναι σοβαρό θέμα, που να στέκει. Και για αυτό, αμέσως αναζήτησε κάτι άλλο, που να προσφέρεται για σκληρή αντιπολίτευση. Και το βρήκε… στα δημοτικά. (Πάλι καλά που δεν έφτασε στις ώρες λειτουργίας των νηπιαγωγείων). Όμως, τελικά και αυτό το θέμα… γύρισε μπούμερανγκ!

Είναι σαφές ότι το γαλάζιο επιχείρημα περί εθισμού στον τζόγο δεν πείθει. Είναι επίσης σαφές ότι η κοινωνία στη μεγάλη της πλειοψηφία λέει ΝΑΙ στην κλήρωση, που πρότεινε η κυβέρνηση. Όχι γιατί οι περισσότεροι Ελληνες είναι ΣΥΡΙΖΑ αλλά γιατί είναι λογικοί άνθρωποι, που διαθέτουν το μέσο νου!

Και με το μέσο νου, μπορούμε –εμείς οι πολίτες- να αντιληφθούμε ότι στο δημοτικό καλό είναι να αποφύγουμε τους ανταγωνισμούς και να πατάξουμε τελείως την παραπαιδεία. Να σταματήσουν τα ιδιαίτερα στο δημοτικό. Να κοιτάξουμε να βάλουμε τα παιδιά να συνεργάζονται μεταξύ τους και να διαβάζουν γιατί θέλουν να μάθουν και όχι γιατί πρέπει (να γίνουν να σημαιοφόροι). Να τους μάθουμε να βοηθούν αυτόν που έχει ανάγκη και όχι απλώς να τον προσπερνάνε (γιατί θα τους καθυστερήσει στον αγώνα τους).

Εξάλλου, τα παιδιά έχουν αρκετά χρόνια μπροστά τους σκληρού και αδυσώπητου ανταγωνισμού, σε όλες τις φάσεις της ζωής τους (σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο) και δεν χρειάζεται να μπαίνουν σ’ αυτή τη λογική από το δημοτικό. Εκεί ας γνωρίζουν και κάποιες άλλες αξίες, όπως η αλληλεγγύη και η ανιδιοτέλεια, προκειμένου να διαμορφωθούν σωστά οι χαρακτήρες τους, στο μέλλον. Αυτό λέει η κοινωνία, στη μεγάλη της πλειοψηφία.

Όμως, ο Κυριάκος έχει άλλη άποψη! Οτι η άμιλλα πρέπει να ξεκινά από το δημοτικό, γιατί μόνον έτσι θα φτιάξουμε την «κοινωνία των αρίστων».

Ε, μα τότε, γιατί δεν βγάζουμε απουσιολόγο από την πρώτη δημοτικού; Θα μπορούσε να βγαίνει το πρωτάκι με την καλύτερη ζωγραφιά! Γιατί δηλαδή στην πρώτη δημοτικού να μην υπάρχει η άμιλλα; Γιατί –με τη λογική του Κυριάκου- δεν προετοιμάζουμε σωστά τα παιδιά από την αρχή;

Επίσης, γιατί δεν υπάρχει κάποιου είδους επιβράβευση στα νήπια; Γιατί αφήνουμε, Κυριάκο, τα νήπια να εθίζονται στη λογική της ήσσονος προσπάθειας, με το να τα κρατάμε εκτός ανταγωνισμού; Γιατί δεν τα βάζουμε να δέρνονται μεταξύ τους, προκειμένου να βγάλουμε το πιο δυνατό; Σ’ αυτή την ηλικία, το πιο δυνατό θα το ορίζουμε ως «άριστο».

Και τέλος, Κυριάκο, γιατί να μην υπάρχει κάποιου είδους επιβράβευση και στους παιδότοπους; Πρόκειται για χώρους συναναστροφής μικρών παιδιών, για σκέψου το. Γιατί τα αφήνουμε να παίζουν ανέμελα; Γιατί δεν ψάχνουμε τον άριστο και εκεί; Γιατί δεν βάζουμε κανόνες και κριτήρια, έτσι ώστε κάθε φορά ένα να κερδίζει ένα από αυτά το μεγάλο βραβείο; Το βραβείο θα μπορούσε να είναι ένα τοστ! Όμως, κάποιο παιδί θα πρέπει να κερδίζει τα υπόλοιπα, αν θέλουμε να ξεχωρίσουμε τον «άριστο», σωστά;

Μα, τι βλακείες είναι αυτές; Τι οπισθοδρομικές απόψεις είναι αυτές; Πόσο λίγοι είναι όλοι αυτοί, που διοικούν το κόμμα; Θα το αντιληφθούν στις εκλογές του 2019 το πόσο λίγοι είναι….