Αστικός λαϊκισμός με φόντο τη σημαία Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017 11:20


Για δεύτερη βδοµάδα η Ν∆ και τα γαλάζια µίντια συντηρούν το θέµα της κλήρωσης στην επικαιρότητα, θεωρώντας ότι έτσι κερδίζουν πολιτικά οφέλη.

Τώρα, γιατί το νοµίζουν αυτό, µη µας ρωτάτε. 
Η µεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, πάντως, είναι υπέρ της κλήρωσης στα δηµοτικά. Και ας µην µπορεί να το αντιληφθεί ο Αδωνις αυτό…

3233232

Εχει πολλή πλάκα, πραγµατικά, που οι πρώτοι που παίρνουν θέση υπέρ της αριστείας είναι ο Κυριάκος, ο γιος του Μητσοτάκη και η Φώφη, η κόρη του Γεννηµατά. ∆ηλαδή, δύο άνθρωποι που δεν θα τους ήξερε η µάνα τους, αν δεν είχαν αυτούς τους µπαµπάδες.

Ειδικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης το έχει αναγάγει σε κορυφαία πολιτική θέση του κόµµατός του αυτήν την εποχή, θεωρώντας –και σωστά- ότι πρόκειται για θέµα στην ουσία του καθαρά ταξικό, ικανό να ορίσει µια έντονη διαχωριστική γραµµή µεταξύ των δικών του οπαδών και των υπολοίπων.

Γιατί αναµφισβήτητα αυτή τη στιγµή, µετά την επιτυχηµένη έξοδο της χώρας στις αγορές µε επιτόκιο δανεισµού µικρότερο από αυτό του 2014, η άµεση και επείγουσα ανάγκη της Ν∆ είναι να περιχαρακώσει τους δικούς της. Να µην της φύγουν άλλοι. Γιατί ήδη έχει αρχίσει να γέρνει η πλάστιγγα και πάλι υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, και αυτό πλέον φαίνεται ακόµη και στις δικές τους δηµοσκοπήσεις!

Στην αναζήτηση λοιπόν ενός θέµατος ικανού να κάνει τους Ελληνες να ξεχάσουν την πορεία της οικονοµίας, οι γαλάζιοι επικοινωνιολόγοι έπεσαν πάνω στην κλήρωση για τη σηµαία στο δηµοτικό. Και στάθηκαν εκεί. Και το κανιβαλίσανε τελείως.

Τα µόνα πράγµατα που δεν υπολογίσανε καλά, βέβαια, είναι αφενός το πόσο έχει προχωρήσει στη σκέψη η ελληνική κοινωνία και αφετέρου το πόσο πίσω έχουν µείνει αυτοί! Μόνο αυτές οι λεπτοµέρειες τους ξεφύγανε. (Κατά τα άλλα, καλά τα πήγανε, µπράβο).

280 1


Αστικός λαϊκισµός στο φουλ!

Τόσο το ζήτηµα της σηµαίας όσο και η έννοια της αριστείας –για λόγους καθαρά κοµµατικής επικοινωνίας- αντιµετωπίστηκαν µε απολύτως λαϊκίστικο τρόπο στη γαλάζια ρητορική. Θυσιάστηκαν στο βωµό της κοµµατικής χυδαιότητας.

Ωστόσο, και πάλι, έστω και έτσι, η ελληνική κοινωνία έκανε µια ουσιαστική συζήτηση για το τι παιδεία θέλουµε. Στο δηµόσιο διάλογο τέθηκαν ερωτήµατα και αναζητήθηκαν απαντήσεις. Την ίδια αναζήτηση θα συνεχίσουµε και σήµερα.

280 7


Μιλώντας για αριστεία, λοιπόν…

✓ Μεταξύ ενός µαθητή από πλούσια οικογένεια, που κάνει ιδιαίτερα από την Τρίτη δηµοτικού και κατάφερε να πάρει σε όλα τα µαθήµατα 10άρια, και ενός µαθητή από φτωχή οικογένεια, που όχι µόνο δεν κάνει ιδιαίτερα αλλά δεν έχει και καµία βοήθεια από το σπίτι του (γιατί οι γονείς του είτε δεν έχουν τις γνώσεις είτε δεν έχουν το χρόνο) και ο οποίος διαβάζοντας απολύτως µόνος του κατάφερε να πάρει σε όλα τα µαθήµατα 10 εκτός από ένα που πήρε 9… αλήθεια ποιος αξίζει να κρατήσει τη σηµαία; Ο πρώτος, από την πλούσια οικογένεια;

✓ Μεταξύ ενός µαθητή που πήρε σε όλα τα µαθήµατα 10άρια και ενός µαθητή δυσλεκτικού, που καταβάλλει διπλάσια και τριπλάσια προσπάθεια από τους συµµαθητές του για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις, και που τελικά κατάφερε να πάρει πολύ καλούς βαθµούς αλλά όχι 10άρια, αλήθεια ποιος αξίζει να κρατήσει τη σηµαία; Ο πρώτος;

✓ Μεταξύ ενός µαθητή που πήρε σε όλα τα µαθήµατα 10άρια αλλά κάνει µπούλινγκ στον αυτιστικό συµµαθητή του για να γελάσει, και ενός άλλου µε χαµηλότερη βαθµολογία, που όµως κάθε φορά τρέχει να υπερασπιστεί τους αδύναµους φίλους του όταν βρίσκονται στην ανάγκη, αλήθεια ποιος αξίζει να κρατήσει τη σηµαία; Ο πρώτος, πάλι, επειδή πήρε τα 10άρια;

280 2


Τι θέλουµε για τα παιδιά µας;

Η Ν∆ φωνάζει εδώ και δύο βδοµάδες ότι τη σηµαία στην Εκτη ∆ηµοτικού θα πρέπει να την κρατά ο άριστος. Μα, ποιος είναι ο πραγµατικά άριστος; Ο καλύτερος µαθητής ή ο καλύτερος άνθρωπος;

Για να απαντήσει κανείς στο θεµελιώδες αυτό ερώτηµα, θα πρέπει πρώτα να έχει απαντήσει σε ένα άλλο: Ποιος είναι ο στόχος της πρωτοβάθµιας εκπαίδευσης; Να αναδείξει τον καλύτερο µαθητή ή να δηµιουργήσει ολοκληρωµένους χαρακτήρες;

Ο γαλάζιος καθηγητής γλωσσολογίας, Γιώργος Μπαµπινιώτης απάντησε στα παραπάνω, λέγοντας ότι η κλήρωση καταστρατηγεί την οµηρική αξία του «αιέν αριστεύειν» και άρα εννοώντας ότι ο βασικός στόχος στο δηµοτικό θα πρέπει να είναι η καλλιέργεια της άµιλλας. Να ανταγωνίζονται οι µαθητές µεταξύ τους και στο τέλος να αναδεικνύεται ο καλύτερος.

Επίσης, ο πράσινος Πύρρος ∆ήµας (που έχει βαλθεί να καταστρέψει το µύθο του) αρθρογράφησε πριν λίγες µέρες στην Καθηµερινή, λέγοντας ότι µε την κλήρωση στα δηµοτικά που αποφάσισε η κυβέρνηση, δεν θα αναδεικνύονται σωστά οι ηγέτες!

280 5

Μα, αλήθεια, για αυτό είναι το δηµοτικό; Για την άµιλλα και για την ηγεσία; Αυτό πρέπει να µας νοιάζει –εµάς τους γονείς- κατά βάση στο δηµοτικό; Να γίνουν τα παιδιά µας ηγέτες; Να γίνουν οπωσδήποτε οι πρώτοι των πρώτων; Ποιος οπισθοδροµικός νους τα υποστηρίζει αυτά;

Και η αλληλεγγύη; Η συνεργασία; Η βοήθεια στον αδύναµο; Η ανιδιοτέλεια; Αυτές οι αξίες δεν υπάρχουν; Στην κοινωνία των αρίστων, που οραµατίζεται η Ν∆, µάλλον δεν υπάρχουν!

Καλή και η άµιλλα αλλά 
στην ώρα της

Από τους κυρίους Μπαµπινιώτη και Πύρρο ∆ήµα, τους δύο κοινωνικούς ταγούς, που αποτελούν το βαρύ πυροβολικό της αντιπολίτευσης στο συγκεκριµένο θέµα, φαίνεται πως ούτε καν που πέρασε από το µυαλό ότι ο βασικός στόχος της πρωτοβάθµιας εκπαίδευσης είναι να τεθούν οι βάσεις ώστε να διαµορφώσουµε χαρακτήρες σωστά.

Πάνω στις αξίες του ανθρωπισµού και όχι της σκληρής πραγµατικότητας, που λειτουργεί µε τους κανόνες των αγορών280 4

Φυσικά και η άµιλλα πρέπει να καλλιεργηθεί µεταξύ των µαθητών, προκειµένου να ετοιµαστούν για τον επαγγελµατικό στίβο, αυτό δεν το αµφισβητεί κανείς. Ούτε κανείς αµφισβητεί ότι είναι οµηρική αξία, όπως θέλησε να µας θυµίσει ο καθηγητής. Όµως, δεν είναι το πρωτεύον αυτό, τουλάχιστον για τους περισσότερους γονείς και εκπαιδευτικούς! Πόσο δε µάλλον για το ∆ηµοτικό!

Αλλωστε, για να είναι πραγµατική άµιλλα και όχι ανήθικος ανταγωνισµός, αυτό που θα βιώσουν τα παιδιά µας στο µέλλον, θα πρέπει ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΙΛΛΑ να καλλιεργήσουµε άλλες υπέρτερες αξίες στο χαρακτήρα τους! Να µπορούν τα παιδιά να διαχειριστούν και τη νίκη τους και –κυρίως- την ήττα τους.

Και για αυτό έχουµε διαφορετικές βαθµίδες εκπαίδευσης (άλλο το ∆ηµοτικό, άλλο το Γυµνάσιο και άλλο το Λύκειο), µε διαφορετική στόχευση η κάθε µία. ∆εν είναι όλα το ίδιο, όπως µας λέει η γαλάζια ρητορική! ∆εν µπορεί να µας λένε ότι θα πρέπει να αντιµετωπίζουµε µε τον ίδιο τρόπο τα παιδιά του ∆ηµοτικού µε τα παιδιά του Λυκείου!

Όπως επίσης, φαίνεται ότι δεν πέρασε καν από το µυαλό αυτών των κυρίων το πόσο λανθασµένο µήνυµα στέλνει στα παιδιά η άποψή τους ότι τη σηµαία δικαιούται να κρατά µόνο ο άριστος.

280 6

∆ηλαδή, τι πρέπει να αισθανθούν όλα τα υπόλοιπα παιδιά, που δεν αρίστευσαν στα µαθήµατα; Ότι δεν αξίζουν να κρατάνε τη σηµαία; Και εδώ προσέξτε τη λεπτοµέρεια ουσίας, που αξίζει να τονιστεί:

Η µία άποψη (εν προκειµένω της κυβέρνησης στην πολιτική συζήτηση) λέει ότι ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ αξίζουν να κρατούν τη σηµαία. Γιατί ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ καλούνται να την υπηρετήσουν.

Η άλλη άποψη (της αντιπολίτευσης) λέει ότι τη σηµαία αξίζουν να την κρατούν ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΙ! Και ας καλούνται να την υπηρετήσουν όλοι.

Τώρα, στα σοβαρά, ποιος έχει δίκιο;



ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ Στο ΧΩΝΙ - 13.8.2017