Εκλογές στην κεντροαριστερά: Το στραπάτσο του Θεοδωράκη, που θα το θυμάται για χρόνια Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017 13:52

Η πρώτη Κυριακή έβγαλε τουλάχιστον δύο νικητές (Φώφη και Ανδρουλάκη) και ένα μεγάλο χαμένο. Για την ακρίβεια, ο Σταύρος Θεοδωράκης δεν έχασε απλά. Καταποντίστηκε!

To XΩΝΙ κρατάει ο ΜΑΝΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΟΣ

Στις τελευταίες εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, το ΠΟΤΑΜΙ είχε πάρει 4,09%, δηλαδή 222.166 σταυρούς. Δύο χρόνια μετά, ο επικεφαλής αυτού του κόμματος συμμετέχει σε μια εκλογική διαδικασία, και ενεργοποιεί όλο του τον κομματικό μηχανισμό στην Ελλάδα για αυτό το σκοπό. Και πόσους σταυρούς συγκεντρώνει τελικά; Κοντά στις 17.000! Ούτε ο 1 στους 12 δεν πήγε να τον ψηφίσει, από εκείνους που ψήφισαν ΠΟΤΑΜΙ στις τελευταίες εκλογές. (Διεγείρει τα πλήθη, ο άτιμος). Οι τότε ψηφοφόροι του είτε δεν πήγαν καθόλου στις εκλογές της κεντροαριστεράς είτε πήγαν αλλά ψήφισαν κάποιον άλλον!

Πάντως, τον πρώην αρχηγό τους δεν τον ακολούθησαν! Και έτσι, η τελική εικόνα για τον Σταύρο Θεοδωράκη είναι απολύτως καταδικαστική για το πολιτικό του μέλλον, μιας και αποδεικνύει ότι το κόμμα που λεγόταν ΠΟΤΑΜΙ έχει μεταμορφωθεί πλέον σε μια ένωση λιγοστών προσώπων. Τόσο λιγοστών που δεν μπόρεσαν να βγάλουν τον Πρόεδρό τους ούτε καν τρίτο! Ο Θεοδωράκης έχασε τόσο από τον Ανδρουλάκη όσο και από τον Καμίνη, με την καθαρά τοπική αναφορά, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση στην τελική κατάταξη! Δηλαδή, ο Σταύρος Θεοδωράκης κέρδισε μόνον τους Μανιάτη, Ραγκούση, Γάτσιο, Πόντα και Τζιώτη. Να τονίσουμε δε ότι όλοι αυτοί μαζί (στο άθροισμα) δεν είχαν ούτε το 1/500ο από την προβολή που απόλαυσε μόνον ο Σταύρος Θεοδωράκης τα τελευταία δύο χρόνια. Ε, λοιπόν, αυτούς κατάφερε και τους κέρδισε ο Σταύρος. Μπράβο του.

Το ΠΟΤΑΜΙ κατέβηκε στις εκλογές (μέσω του επικεφαλής του) και τελικά συγκέντρωσε 17.000 σταυρούς!

Όπως και να δει κανείς το τελικό αποτέλεσμα (περίπου 17.000 σταυροί), δεν μπορεί παρά να δεχθεί ότι αυτό αποτελεί ένα τεράστιο στραπάτσο για τον Σταύρο, μια ήττα ολκής, και ταυτόχρονα μια καυτή πατάτα, αδύνατο να τη διαχειριστεί, από ένα σημείο και μετά. Πόσο μάλλον όταν είχε επενδύσει όλα του τα πολιτικά λεφτά ότι θα έβγαινε δεύτερος!

Ο Σταύρος Θεοδωράκης γνωρίζει πολύ καλά –κατά τη γνώμη μας- ότι στις επόμενες εκλογές το ΠΟΤΑΜΙ δεν θα καταφέρει να μπει στη Βουλή. Επομένως, οι εκλογές στην κεντροαριστερά αποτελούσαν για αυτόν το ιδανικό μέρος, για να κρύψει -από τους όποιους οπαδούς του- την ανικανότητά του. Ηλπιζε ότι θα έχουν διαμορφωθεί έτσι οι συνθήκες μέχρι τότε, ώστε να μην δώσει τη μάχη το ΠΟΤΑΜΙ στις εκλογές και να μη γευτεί την αποτυχία.

Ποτέ του δεν πίστεψε ότι μπορούσε να κερδίσει τη Φώφη, ωστόσο τη δεύτερη θέση τη θεωρούσε σχεδόν δεδομένη στο νέο φορέα της κεντροαριστεράς. Και πώς να μην τη θεωρεί, με τον ανταγωνισμό που είχε; Αφενός οι πολλοί υποψήφιοι βόλευαν το σχεδιασμό του (επιμερισμός των ΠΑΣΟΚικών ψήφων), αφετέρου οι περισσότεροι από αυτούς ήταν ιδιαίτερα χαμηλής δυναμικότητας. Αρα, μπροούσε βάσιμα να ελπίζει ότι μπορεί να τους κερδίσει.

Θυμίζουμε ότι το ΠΟΤΑΜΙ πήρε 222.000 σταυρούς το Σεπτέμβριο του 2015. «Πόσες λιγότερες ψήφους να πάρω αυτή τη φορά;» αναρωτιόταν ο Σταύρος και αισθανόταν αισιόδοξος. «Να πάρω τις μισές; 100.000 ψήφους; Να πάρω τις μισές από τις μισές; 50.000; Και πάλι, είμαι στον επόμενο γύρο, σίγουρα» αναλογιζόταν. Γιατί εμφανώς αυτός ήταν ο στόχος του Σταύρου. Να γίνει ο νούμερο 2 στο νέο φορέα, πίσω από τη Φώφη. Και αυτή θα ήταν μια καλή αφετηρία για ένα νέο πολιτικό ξεκίνημα για τον ίδιο, τώρα που η χώρα αφήνει πίσω της την περίοδο της αναταραχής και της θολούρας και περνά σε φάση πολιτικής ηρεμίας και σταθερότητας.

Όμως, τελικά πήρε περίπου 17.000 σταυρούς και κατέλαβε την τέταρτη θέση. Αρα, πάει το σχέδιο της ενωμένης κεντροαριστεράς, που θα του έδινε το βήμα για να εκτοξεύσει την πολιτική του σταδιοδρομία. Το αποτέλεσμα της κάλπης τον στέλνει στη σειρά της κομματικής επετηρίδας, και μάλιστα από θέση αδυναμίας. Γιατί πάντα μπροστά από αυτόν θα είναι τόσο ο Ανδρουλάκης, όσο και ο Καμίνης. Και ο Σταύρος; Είναι αναγκασμένος να αναζητήσει το plan b. Να παραμείνει στο ΠΟΤΑΜΙ, ως έχει.

Όμως, αλήθεια, αυτό είναι επιλογή; Με 17.000 σταυρούς; Όχι, φυσικά. Το ότι το ΠΟΤΑΜΙ δεν έχει κανένα έρεισμα στην κοινωνία είναι κάτι που το έχουμε αντιληφθεί όλοι εδώ και καιρό, με εξαίρεση την ίδια την ηγεσία του κόμματος. Ακούγοντας, όμως, το αποτέλεσμα της πρώτης Κυριακής, δεν μπορεί να μην το κατάλαβαν…

Το ΠΟΤΑΜΙ, ως πολιτική λύση, στο μυαλό του Θεοδωράκη εμφανώς δεν υπάρχει. Πρόκειται πια για ένα κόμμα – σφραγίδα, που μπορεί να δίνει το δικαίωμα στον επικεφαλής του να βγαίνει στη Βουλή και να μιλάει με την ιδιότητα του αρχηγού κόμματος, ωστόσο –όπως αποδείχθηκε- δεν μπορεί να συγκεντρώσει ούτε όσους οπαδούς μπορεί να φέρει στο γήπεδό του ο Αρης φέτος, που παίζει στη Β Εθνική.

Η προσγείωση ήταν απολύτως ανώμαλη για όλους στο κόμμα, και κυρίως για τον Σταύρο. Και φυσικά, το πρόβλημα δεν είναι μόνον ότι έχουν απομείνει ελάχιστοι στο κόμμα. Το ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι ακόμη και αυτοί οι ελάχιστοι αναμένεται να περιοριστούν κι άλλο τώρα, που ο Σταύρος είχε φροντίσει να τους πωρώσει με την προοπτική του νέου φορέα. Αυτή ήταν η μόνη διέξοδος που υπήρχε στο μυαλό του Σταύρου. Αυτή τη διέξοδο προέβαλλε και στους οπαδούς του. Τώρα, όμως, που στην πραγματικότητα νέος φορέας δεν υπάρχει για τον Σταύρο, τι θα γίνει; Θα του φύγουν και άλλοι; Μα, πόσοι θα του μείνουν στο τέλος;