Μήνυση Σαμαρά κατά Τσίπρα και εισαγγελέων! – Ποιος αλήθεια στήνει σκευωρία εδώ; Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018 11:19


Εντάξει, η μήνυση του Σαμαρά δεν είναι ένα απλό συνηθισμένο δικόγραφο. Είναι ένα μικρό αριστούργημα. Με στοιχεία πολιτικού μανιφέστο, δικαστικού θρίλερ, περιπέτειας και με ολίγη από σινεμά.

Το ΧΩΝΙ κρατάει ο ΜΑΝΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΟΣ

Πραγματικά, το διαβάζεις και το απολαμβάνεις μέχρι το τέλος. Όμως, κάποια στιγμή φτάνεις στο τέλος και τότε απορείς: Μα, πώς θα αποδείξει όλα αυτά που λέει στο δικαστήριο;

Ο Σαμαράς λέει στη μήνυσή του ότι μία «συμμορία» (μέλη της οποίας είναι ο πρωθυπουργός Τσίπρας, ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης, 3 εισαγγελείς της χώρας και οι προστατευόμενοι μάρτυρες) έστησε μια πρωτοφανή και χυδαία πολιτικο-δικαστική σκευωρία, που εκτελέστηκε εις βάρος του.

Αν προσπαθούσε κανείς μια σύνοψη των επιχειρημάτων που επικαλείται ο πρώην πρωθυπουργός στη μήνυσή του (για να αποδείξει τη σκευωρία) θα κατέληγε στα εξής:

1. Η βασική μάρτυρας τον θυμήθηκε στην τέταρτη κατάθεσή της.

2. Επί των ημερών του, μειώθηκε ο τζίρος της Novartis.

3. Υπάρχει πολιτική σκοπιμότητα στις καταθέσεις των μαρτύρων

4. Ολο αυτό έγινε για να ακυρώσουν τη φωνή του στο Σκοπιανό

5. Ολο αυτό έγινε για να επισκιάσουν το σκάνδαλο με τα βλήματα της Σαουδικής Αραβίας

6. Πρώτα διέδωσαν τη φήμη και μετά κατασκεύασαν τις μαρτυρίες (με επίκληση στα πρωτοσέλιδα του Βαξεβάνη).

7. Η κυβέρνηση για πολιτικούς λόγους ήθελε να κάνει το διαχωρισμό σε «βρώμικους» και «καθαρούς» πολιτικούς.

8. Υπάρχουν και συναντήσεις με Κουρουμπλή. Γιατί δεν ερευνάται αυτό;

9. Το Harvard θα γέλαγε αν μάθαινε τα περί Harvard Project.

10. Δεν υπάρχει βίντεο που να τον εμπλέκει τον ίδιο.

11. Υπάρχει σαφής κατανομή των θεμάτων που τίθενται στις καταθέσεις, άρα όλα ήταν στημένα εξαρχής

12. Οι καταθέσεις διαρκούν πολλές ώρες ενώ είναι ολιγοσέλιδες. Επίσης, είναι νοηματικά ανολοκλήρωτες. Αρα, όλα είναι στημένα.

13. Δεν έγινε καμία συνάντηση με εκείνον και τον Φρουζή

14. Το είχε πει δημόσια ότι θα πληρώσει τις φαρμακευτικές.

15. Το Μέγαρο Μαξίμου δεν έχει χώρο στάθμευσης. Αρα, οι μάρτυρες δεν γνωρίζουν απολύτως τίποτα.

16. Παράνομο το καθεστώς προστασίας που τέθηκε στους μάρτυρες.

17. Γιατί οι εισαγγελείς δεν έστειλαν τη δικογραφία στη Βουλή από την πρώτη στιγμή;

18. Γιατί οι εισαγγελείς δεν ρώτησαν περισσότερα για τη δική του περίπτωση, που τους καταγγέλθηκε;

19. Είναι άλλη η γραμματοσειρά στις καταθέσεις του «Σαράφη».

20. Γιατί δεν έχει καταθέσει ακόμη ο Φρουζής;

Αυτά είναι τα επιχειρήματα του πρώην πρωθυπουργού στη μήνυση που κατέθεσε εναντίον του νυν, κατηγορώντας τον ως μέλος μιας συμμορίας, που δρα εναντίον του. Ως επί το πλείστον, δηλαδή, λογικοί συνειρμοί και θεωρητικά κατασκευάσματα, που σπεύδει να δημιουργήσει ένας ικανότατος δικηγόρος, όταν λάβει την εντολή «κάνε την πιο σκληρή μήνυση που μπορείς και γρήγορα». Όχι πάντως κανένα οποιοδήποτε στοιχείο! Όχι κάποιος μάρτυρας που να καταθέτει κάτι! Όχι κάποιος διάλογος που κάποιος άκουσε, ούτε καν μια πληροφορία που –έστω- δεν μπορεί να διασταυρωθεί!!!

Πάντως, έστω κάτι! Δεν υπάρχει τίποτα!

Όλα τα επιχειρήματα που επικαλείται ο Αντώνης Σαμαράς στη μήνυσή του είναι προϊόντα λογικής διεργασίας, συμπεράσματα, ισχυρισμοί και θεωρίες! Χωρίς να υπάρχει – το επαναλαμβάνουμε- η επίκληση κανενός νέου στοιχείου και καμιάς νέας μαρτυρίας! Και με αυτά τα «όπλα», με αυτό τον τρόπο, και με αυτό το αποδεικτικό υλικό… ο πρώην πρωθυπουργός αποφάσισε να μηνύσει τον Αλέξη Τσίπρα, τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, την Ελένη Τουλουπάκη (Εισαγγελέα εγκλημάτων διαφθοράς), τον Χρήστο Ντζούρα (Eισαγγελέα πλημμελειοδικών) και τον Στυλιανό Μανώλη (Αντεισαγγελέα Πλημμελειοδικών) ότι συνεννοήθηκαν από κοινού, προκειμένου να παρανομήσουν εις βάρος του.

Μα, αν ο Σαμαράς βλέπει «σκευωρία» σε μια διαδικασία, που στην εισαγγελία από συγκεκριμένους μάρτυρες καταγγέλθηκαν επώνυμα πολιτικοί για χρηματισμό και τότε η δικογραφία οδηγήθηκε στη Βουλή, αλήθεια, στην περίπτωση της δικής του μήνυσης, τι βλέπει; Προσπάθεια εξυγίανσης;

Και κάπου εδώ, το πολιτικό σύστημα καλείται να αποφασίσει: Απειλή προς τη δημοκρατία έχουμε, όταν οι εισαγγελείς στέλνουν μια δικογραφία με εμπλοκή πολιτικών στη Βουλή όσο ψηλά και αν είναι ή όταν ο κάθε εμπλεκόμενος πολιτικός σ’ αυτή τη δικογραφία μηνύει τους εισαγγελείς, που έλαβαν τις συγκεκριμένες καταθέσεις και τόλμησαν να στείλουν τη δικογραφία στη Βουλή; Ποια πράξη από τις δύο συνιστά πραγματική επίθεση στη διάκριση των εξουσιών, που αποτελεί τη θεμέλια λίθο του δημοκρατικού πολιτεύματος;